Prusisyon sa Pistang Bayan ng Marilao

Ipinagdiriwang ng bayan ng Marilao ang kanyang pistang bayan tuwing ika-8 ng Mayo taon-taon bilang paggunita sa pagpapakita ni San Miguel Arcangel sa Bundok ng Garganto sa Italya. Bagamat payak ang kanilang pagdiriwang, mamamalas pa rin sa mga taga-Marilao ang ilan sa kanilang nakagawiang tradisyon.

Matapos ang misa mayor sa umaga ay inilalabas pa rin nila sa isang prusisyon ang mga imahen ng santo na tradisyunal na kasali sa hanay mula pa man noong unang panahon.

Una sa hanay ay si San Antonio de Padua. Ang matandang parokya ng Marilao ay may espesyal na pamimintuho sa santong ito. Isang patunay rito ang pagkakaroon ng lugar ni San Antonio sa pinakataas na bahagi ng lumang retablo ng simbahan. Sa kasalukuyan, ang imahen ay nasa kliwang bahagi ng "transept" ng simbahan malapit sa retablo ng Birhen ng Guadalupe. Sa buong lalawigan ng Bulacan, tanging ang carroza ni San Antonio na lamang ang lumalabas na naiilawan sa pamamagitan ng kalburo. Bihira na ang ganitong uri ng paraan ng pagpapailaw sa mga karo sa prusisyon sa kasalukuyan.

Ikalawa sa hanay ay ang patron ng parokya, si San Miguel Arcangel. Makikita ang magiting na patron na akmang nakikipaglaban sa isang demonyo habang natatapakan niya ito. Ang imahen ay nakalulan sa isang magandang karosa na may mga antigong virina na hugis pomelo. Dinala sa Parokya ni San Francisco ng Assisi sa Meycauayan ang imaheng ito noong 1978 upang isama sa prusisyon sa pagdiriwang ng ika-400 taon ng pagkakatatag ng nasabing bayan.

Ikatlo ay ang imahen ng  Mahal na Birheng Maria sa titlulong La Inmaculada Concepcion. Ang imaheng ito na yari sa garing (ivory) aysa tuwing prusisyon sa kapistahan lamang lumalabas.

Maligayang Kapistahan, San Miguel Arcangel! Masayang Pista, Marileño!

Pista ng Bisitang Matanda ng Marilao

Larawan ng isinaayos na "Bisitang Matanda"

      Tuwing sasapit ang buwan ng Abril sa Marilao, matapos ang pagluluksa ng sambayanan sa kalilipas pa lamang na Semana Santa at ang pagsasaya ng madla sa katatapos pa lamang na Pasko ng Pagkabuhay, pinakaaabangan ng mga taga-Poblacion ang pagdiriwang ng Pista ng Bisitang Matanda. Isa itong bisitang itinuturing ng mga Marileño na duyan ng kanilang pananampalatayang Katoliko sapagkat dito sa bisitang ito, ipinunla ng mga frayleng Franciscano ang sambayanan ng Diyos bago pa mang ang bayan ng Marilao ay nagsarili mula sa Meycauayan. Sinasabing ang lugar na kinatatayuan ng matandang bisita ang tinatawag noon na “Tawiran” na kung saan nakadambana ang imahen ng Santo Cristo na tinatawag ng maraming “Mahal na Señor.” Limampung taon matapos na maitayo ang matandang bisita, sa panahong nagsarili ang bayan, dahil na rin sa kaliitan ang bisita at sa lumalagong pangangailangang pangkaluluwa ng mga taga-Marilao kung kaya nagpasya silang ilipat ang lugar na katatayuan ng bagong simbahang kalalagyan ng kanilang bagong patron, si San Miguel Arcangel. Taong 1796 nang pormal na maitatag ang Pueblo de Marilao.

Opisyal na Replika ng Mahal na Señor

     Ang imahen ng Mahal na Señor sa Bisitang Matanda ay isa sa mga natatanging yaman ng Bayan ng Marilao. Isa itong krusipiho na may kakaibang paglalarawan sa paghihirap ng ating Panginoong Jesus. Ang krusipiho ay nagpapakita kay Jesus na agaw-buhay na nakabayubay sa krus habang ang isang anghel, dala-dala ang isang kalis, ay matamang nakaantabay upang sahurin ang pagpatak ng Kanyang Mahal na Dugo. Iilan lamang sa Pilipinas ang may ganitong paglalarawan sa Mahal na Señor kaya gayon na lamang ang pagmamalaki ng mga taga-Marilao rito.

Salinan ng Krus

      Mayaman sa tradisyon ang pagdiriwang ng pista ng Bisitang Matanda. Pinagdiriwang ito tuwing ikatlong linggo matapos ang Pasko ng Pagkabuhay. Ang kapistahang ito, na bukod sa pistang bayan, ay tila isang bato-balaning humahatak pabalik sa mga dating Marileñong naninirahan na sa ibang mga bayan at lungsod upang mamintuho at makipista. Sa taong ito ng kanilang pagpipista, bukod sa isang Hermano Mayor na nangangasiwa sa mga gawaing may kinalaman sa pagpipista, mayroong siyamnapung hermanos mayores ang nagtutulong-tulong na itaguyod ang kapistahan. Bawat isang hermano ay nag-aalaga ng maliit na krus na ipinasa sa kanila ng noong nakaraang pista. Buong taong mamalagi sa kanila ang krus na kanila naman isasalin sa susunod na hermano sa araw ng kapistahan. Tinatawag nila itong “Salinan ng Krus” na isinasagawa matapos ang misa sa gabi. 

     Pagtapos ng salinan na tumatagal ng isang oras dahil na rin sa dami ng mga sasalinan, isa-isa nang dumarating ang maliliit na batang babaeng nakasuot ng magagandang damit upang iprusisyon ang mga maliliit na krus. Sila ay karaniwang kaanak ng mga hermano na kakatawan sa kanila upang ilibot sa kabayanan ang krus na kanilang inalagaan kasabay ng paglabas ng mahimalang larawan ng Mahal na Señor. Matapos ang prusisyon, karaniwan nang nagkakaroon ng salu-salo sa tahanan ng mga heramano bilang pasasalamat sa pagpapalang tinamo nila sa buong taon.

     Nakatutuwang isipin na bagamat nagsarili na ang Marilao bilang isang parokya, dalawang daan at labimpitong taon na ang nakalilipas, ang pagpipista sa Bisitang Matanda, na siyang tulay na nagkakawing sa kasaysayan ng mga bayan ng Marilao at Meycauayan ay hindi pa rin nalilimutan. Patunay ito ng malapit na ugnayang nagdurugtong sa dalawang bayan.

22 Abril, 2013
Lungsod ng Meycauayan